Το ναυάγιο της Φαλκονέρας που επηρέασε μετέπειτα τους κανόνες ναυσιπλοΐας

Σαν σήμερα, στις 8 Δεκεμβρίου 1966, το φέρι-μποτ «Ηράκλειον» βυθίζεται λόγω διάρρηξης του πλευρικού καταπέλτη μέσα σε 10 λεπτά, ανοικτά της νήσου Φαλκονέρας, παρασύροντας στο θάνατο 225 από τους επιβαίνοντες. Η κυβέρνηση κηρύσσει εθνικό πένθος για μια εβδομάδα.

 

 

 

 

Κάθε χρόνο, στις 8 Δεκεμβρίου, στην πλατεία Τάλω των Χανίων, γίνεται επιμνημόσυνη δέηση για τα 234 θύματα του “ναυαγίου της Φαλκονέρας”, του ναυαγίου του επιβατηγού “Ηράκλειον”, ιδιοκτησίας αδελφών Τυπάλδου. Από την θάλασσα περί την νησίδα, μόνον 47 άνθρωποι ανασύρθηκαν ζωντανοί. Η τραγωδία συγκλόνισε την Ελλάδα. Αποτυπώθηκε στα λαϊκά αναγνώσματα και τον λαϊκό κινηματογράφο της εποχής, και υπήρξε μία από τις κύριες αφορμές για τη δημιουργία των ακτοπλοϊκών εταιριών Λαϊκής Βάσης.

Το Ε/Γ-Ο/Γ “Ηράκλειον”  κατασκευαστεί στη Γλασκώβη, ως δεξαμενόπλοιο. Το πρώτο του όνομα ήταν Λέστερσάιρ. Είχε μετατραπεί – φτηνά και κακότεχνα- σε φέρυ-μπότ το 1964, οπότε και πέρασε στα χέρια των αδελφών Τυπάλδου. Από το 1965 νηολογήθηκε στις γραμμές Χανίων- Πειραιά και Ηρακλείου- Πειραιά.

Η βύθιση του “Ηράκλειον”, το Δεκέμβριο του 1966, οφείλονταν στον θανατηφόρο συνδυασμό κακών καιρικών συνθηκών και υπέρβαρου.

Όταν το πλοίο εγκατέλειψε το  λιμάνι της Σούδας, με προορισμό τον Πειραιά, φυσούσαν άνεμοι οκτώ με εννέα μποφώρ. Τελευταίο είχε φορτωθεί στο καράβι ένα φορτηγό ψυγείο, φορτωμένο πέντε τόνους εσπεριδοειδή. Το φορτηγό μπήκε κάθετα στο χώρο στάθμευσης, χωρίς να προσδεθεί επαρκώς και χωρίς να ληφθούν όλα τα προβλεπόμενα μέτρα: ο απόπλους είχε καθυστερήσει και ο καπετάνιος βιάζονταν.

Όταν το “Ηράκλειον” πλησίασε την περιοχή της βραχονησίδας της Φαλκονέρας, το φορτηγό – που ο Τύπος θα ονόμαζε Νταλίκα του Θανάτου- λύθηκε από τα μάλλον χαλαρά δεσμά του. Οπλισμένο από το βάρος του και την ορμή της θαλασσοταραχής, έπεσε πάνω στη δεξιά μπουκαπόρτα, ανοίγοντας μεγάλο ρήγμα. Σε ελάχιστα λεπτά το “Ηράκλειον” είχε βυθιστεί ολόκληρο, παρασύροντας στο βυθό και στο θάνατο 234 ανθρώπους.

Τα σήματα SOS που πρόλαβε να στείλει ο μαρκόνης του πλοίου βοήθησαν να σωθούν 47 ναυαγοί από τα πολεμικά πλοία που έσπευσαν στην περιοχή. Το οκταήμερο πένθος που κήρυξε η κυβέρνηση δεν μπόρεσε να απορροφήσει το σοκ και την οργή της κοινής γνώμης. Όταν τα καράβια των Τυπάλδων άρχισαν να πηγαινοέρχονται άδεια κι ύστερα να σταματούν ένα ένα, κοινή γνώμη και Τύπος εξέφραζαν τη χαρά τους για την απονομή κάποιας δικαιοσύνης στους ατιμώρητους ενόχους.

Οι περισσότεροι από τα θύματα ήταν κρήτες. Το νησί βυθίστηκε στο πένθος. Στην πλατεία Τάλω των Χανίων στήθηκε μνημείο για να θυμίζει την τραγωδία, ενώ και οι βάσεις για τη δημιουργία της ΑΝΕΚ τίθενται τότε.

Το γνωστότερο αυτό ναυάγιο της νεώτερης ελληνικής ιστορίας, σημάδεψε την συλλογική μνήμη, την εξέλιξη της ναυτιλίας και την σχετική νομοθεσία:

• Μετά το ναυάγιο του “Ηράκλειον”, η πολιτεία καθιέρωσε την απαγόρευση απόπλου με βάση το μέγεθος των ανέμων στα πελάγη, καταργώντας το δικαίωμα του πλοιάρχου να αποφασίζει αν θα βγει στο πέλαγος ή όχι.

• Η τραγωδία της Φαλκονέρας βρίσκεται, ακόμη, πίσω και από την δημιουργία των θαλάμων επιχειρήσεων του εμπορικού ναυτικού και την καθιέρωση επιφυλακής σκοπούντος πλοίου, δηλαδή πολεμικού που βρίσκεται σε ετοιμότητα, ώστε να μπορεί να προσφέρει βοήθεια όπου και αν τυχόν χρειαστεί.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ